Belkilerin Umudu

     Hani bir parça umut ararsın ya hayattan, beklemediğin bir anda karşına çıksın ve sarılsın sana istersin özlemine kavuşan bir anne bir evlat veya bir aşık gibi.Sen yolunu uzattıkça o gelmemekte kararlı  sen ise onu aramakta, bulacağım diye dizersin belkileri sıraya her yarına bir belki koyarsın.Hayatına yeni bir anlam katarsın olmayani, belki de hiç olmayacak bir şeyi ararken, lakin bırakamazsın da, bıraktığın an her şeyin biteceğinden korkarak...
 
      Biz umudu taso savaşlarında öğrenmiş nesilleriz her oyunda daha fazlasını umarak, kazanamayacağımızı bildiğimizde bile daha hırslı savaşarak.Kendimizle savaştık çoğu kez en içten duygularla yüzleşip doyma hissine hiçbir zaman ulaşamadık.Küçük bir çocuğun feryadıydık aslında, geceleri korkusundan uyuyamayan ve battaniyeleri kendine siper oluşturan çocuklar...
   
     Hayat, yol kenarı çizgileri gibi olmalı derdi babam her biri düz ama aralarda boşluklu anlamazdım küçükken ve o her defasında anlatmazdı.Kendin bulacaksın diyerek avuturdu küçük düşlerimi ve ben farkında olmadan, yol kenarlarından giderek bulmuştum.Umudu anlatmıştı, milyonlarca cümleye sığmayacak bir şeyi birkaç kelimeye sığdırarak ben ise, çocukluk düşlerimi terk ettiğimde anlamıştım.O zamandan beri koşuyorum işte o zamandan beri her umuduma yeni birini ekliyorum.Çünkü ben u-mutsuzluğu ikiye ayırmıştım zamanında ikisi de birbirinden acımasız olduğundan..

    Ve birgün bitmesin diye düşlerimiz, sınırlardan düşmeyelim diye ve sonucunu bilmediğimiz savaşlara girdiğimizde bile en iyi arkadaşı olmalı insanın bu dört harf, her sabah onunla uyanıp onunla yatağa girmeliyiz.Belkiler kadar yakın cümleler kurmalıyız hayatımıza belki birazdan gelecek diyerek...


      Her umut başka bir kapıyı çalar aslında yanlışlıkla basılan ziller gibidir, şansını denersin her seferinde bilmediğin bir evi ararken.İnat edersin, etmelisin de her yanlış zil seni doğruya götürecektir.Ama o yanlışlarla yürümemek yapman gereken yoksa sende çoktan yanlış olursun...
 
      Zafere ulaşacağını bilmesen de arkadaş, eğer ki yanındaysa dört harf belkilerle savaşmaya devam etmelisin.Çünkü savaşmayı sever bu hayat, işte bu yüzden o sana vurmadan sen darbeni yap ve Umut et...